تور ۸ روزه بوتان

گشت و گذار در تیمفو روزی به یاد ماندنی در تور ۸ روزه بوتان شما خواهد بود. ما شما را به بازدید از تعدادی از جاذبه‌های شگفت‌انگیز خواهیم برد که مطمئناً شما را مشتاق بازدید بیشتر خواهد کرد.

بودا دوردنما

برخلاف اکثر مکان‌های دیگری که در طول روز از آنها بازدید خواهیم کرد، بودا دوردنما در سال ۲۰۰۸ ساخته شد، که در مقایسه با ساختمان‌های تاریخی و اماکن مذهبی، زمان زیادی از آن نمی‌گذرد. ​​ایده ساخت بودا دوردنما به عنوان یک پیشگویی توسط سونام زانگپو، یوگی قرن دوازدهمی که یکی از چهره‌های مهم بودایی زمان خود بود، مطرح شد.

دولت بوتان بر اساس این پیشگویی، شصتمین سالگرد جیگمه سینگیه وانگچوک، چهارمین حاکم این کشور را جشن گرفت.

این مجسمه با ارتفاع ۵۱.۵ متر، در میان بلندترین مجسمه‌های بودا در جهان قرار دارد. این مجسمه از برنز ساخته شده، با روکش طلا پوشیده شده و از داخل توخالی است. داخل این مجسمه با بیش از ۱۰۰۰۰۰ مجسمه کوچک بودا پر شده است. این مجسمه‌های کوچک ۷ تا ۱۰ اینچ ارتفاع دارند.

بودا دوردنما از نظر مذهبی یک مکان بسیار مهم است؛ مردم از سراسر شهر برای دعا به اینجا می‌آیند. پایه اصلی مجسمه یک ساختمان سه طبقه است که شامل یک موزه، سالن مراقبه و سالن دعا می‌شود. این مکان، آموزه‌های بودیسم بوتانی را در خود جای داده است.

بودا دوردنما علاوه بر اینکه یک مکان مذهبی است، یک نقطه دیدنی عالی با چشم‌اندازی از شهر پر جنب و جوش تیمفو نیز هست. این مکان، مکانی عالی برای عکاسی است. محیط اطراف بودا دوردنما، پارک طبیعی کونسل فودرنگ است. این مکان طبیعی حفاظت‌شده، زیبایی این مکان را دو چندان می‌کند.

تاشیچو دزونگ

صومعه تاشیچو دزونگ، که با نام مستعار قلعه دین باشکوه شناخته می‌شود، مکانی چند صد ساله است که اولین بار در سال ۱۲۱۶ ساخته شد. این صومعه به دستور لاما گیالوا لانانگپا ساخته شد و در ابتدا دو-نگون دزونگ نام داشت.

بعدها، در قرن هفدهم، این ساختمان اولیه به دستور شبدرونگ نگاوانگ نامگیال گسترش یافت. پس از تکمیل پروژه توسعه، به تاشیچو دزونگ تغییر نام داد.

از آن زمان، این نام باقی مانده است، اما خود ساختمان پس از بلایای طبیعی و حوادث آتش‌سوزی، دستخوش تغییرات جزئی متعددی شده است. در دهه ۶۰ میلادی، این ساختمان به دستور جیگمه دورجی وانگچوک، سومین حاکم بوتان، بازسازی اساسی شد.

طراحی معماری تاشیچو دزونگ منعکس کننده سبک سنتی بوتانی است که تحت تأثیر بودیسم تبتی قرار گرفته است. دیوارهای سفید بزرگ، مناره طلایی و حکاکی‌های دقیق روی سازه‌های چوبی، همگی از ویژگی‌های سبک سنتی بوتانی هستند. این مجموعه مملو از چندین معبد، یک برج مرکزی و نمازخانه است.

تاشیچو دزونگ علاوه بر اینکه یک مکان مذهبی و تاریخی است، اتاق رسمی پادشاه فعلی بوتان نیز می‌باشد. این ساختمان همچنین چندین دفتر مهم دیگر را در خود جای داده و به عنوان یک نهاد دولتی فعالیت می‌کند.

هر ساله، جشنواره تیمفو تسچو در این مکان جشن گرفته می‌شود. اجراهای رقص سنتی بوتانی همراه با موسیقی سنتی، جاذبه اصلی این رویداد هستند. محل اجرا با تزئینات پر جنب و جوش، همواره مورد توجه مردم محلی و گردشگران بین‌المللی قرار می‌گیرد.

یادبود چرتن

این مکان که اغلب با نام تیمفو چورتن شناخته می‌شود، یکی دیگر از بناهای مذهبی مهم در تیمفو است. این بنا از معماری سنتی به سبک تبتی مربوط به سال ۱۹۷۴، سالی که ساخته شده، پیروی می‌کند. بنای یادبود چورتن که به نام جیگمه دورجی وانگچوک، سومین حاکم بوتان، ساخته شده است، پر از نمادهایی از کتب مقدس بودایی باستان است.

نکته منحصر به فرد در مورد این مکان این است که مانند اکثر صومعه‌ها، آثار باستانی را به نمایش نمی‌گذارد؛ در عوض، تصویر بزرگی از پادشاه فقید، جیگمه دورجی وانگچوک، با لباس سنتی وجود دارد. تمام صومعه‌های دیگری که به یاد پادشاهان فقید ساخته شده‌اند، نوعی از بقایای پادشاه را در خود جای داده‌اند.

همانطور که انتظار می‌رود، این معبد هر روز توسط مردم محلی بازدید می‌شود، پیروان مذهبی را می‌توان در حال خواندن مانترا و چرخاندن چرخ‌های دعای غول‌پیکر در جهت عقربه‌های ساعت مشاهده کرد.

درست مانند تاشیچو دزونگ، یادبود چورتن نیز مکانی برای برگزاری جشنواره‌ها است. نکته قابل توجه این است که جشنواره دعای مونلام در آنجا برگزار می‌شود و مؤمنان در حالی که راهب بزرگ بوتان آنها را متبرک می‌کند، در دسته‌های بزرگ جمع می‌شوند. این یک آیین سنتی دیرینه است که دهه‌هاست وجود دارد.

سیمتوخا دزونگ

سیمتوخا دزونگ که گاهی اوقات با نام سنگاک زبدان فودرنگ نیز شناخته می‌شود، قلعه‌ای نسبتاً کوچک است که قدمت آن به سال ۱۶۲۹ برمی‌گردد. این قلعه به سفارش ژابدرونگ نگاوانگ نامگیال، کسی که ملت بوتان را متحد کرد، ساخته شده است. با وجود اندازه‌اش، این قلعه یک مکان تاریخی بسیار مهم است.

پس از تکمیل اتحاد، این اولین دزونگ ساخته شده در «کشور» بود. مطمئناً، قبل از آن دزونگ‌های دیگری نیز وجود داشتند، اما در آن زمان «بوتان» نبود، بلکه چندین پادشاهی کوچک وجود داشت. دزونگ سیمتوخا علاوه بر اینکه یک مکان مذهبی بود، یک ساختمان رسمی نیز بود.

تنها چند سال پس از ساخت آن، سیمتوخا دزونگ توسط ارتش تبت تصرف شد، اما سلطنت آنها خیلی دوام نیاورد. سربازان بوتانی قلعه را پس گرفتند و این قلعه به عنوان ساختمان رسمی سابق خود از سر گرفته شد.

این دزونگ که بر روی یک تپه واقع شده است، دیوارهای عظیمی برای محافظت از آن در برابر مهاجمان دارد. مجموعه داخلی شامل محل اقامت راهبان، معابد، دفاتر و باغ‌ها است. همچنین یک برج مرکزی وجود دارد و جزئیات پنجره‌ها و درها بسیار پیچیده است. این بنا بر روی شیب ساخته شده است تا بتوانند بر دره نظارت داشته باشند و بدانند دشمنان از کجا می‌آیند.

فعالیت: گشت و گذار به مدت ۶-۷ ساعت

حداکثر ارتفاع: ۲۴۰۰ متر / ۷۸۷۴ فوت. تیمفو

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: مهمان خانه

با ترک شهر فرهنگی و غنی تیمفو، سفر جاده‌ای ۱۲۵ کیلومتری به گانگتی را آغاز خواهیم کرد که حدود ۶ ساعت طول می‌کشد.

اولین توقف ما در روز سوم تور ۸ روزه بوتان در گذرگاه دوچو لا خواهد بود، مکانی محبوب به خاطر مناظر وسیع و پانورامایی که ارائه می‌دهد. این گذرگاه در ارتفاع ۳۱۴۰ متری از سطح دریا قرار دارد و دروک وانگیال چورتانس نیز یکی دیگر از جاذبه‌های نزدیک است. ۱۰۸ استوپای کوچک وجود دارد که برای قدردانی از فداکاری‌های پرسنل ارتش بوتان ساخته شده‌اند.

قبل از پایین آمدن به سمت وانگدو فودرنگ، هر دو مکان را بررسی خواهیم کرد. با عبور از دامنه‌های سرسبز و مزارع پلکانی، مشرف به روستاهای حومه شهر، به زودی به شهر وانگدو خواهیم رسید، جایی که توقف ناهار ما در آن واقع شده است. این شهر واقعاً ارتفاع کمی دارد و تنها ۱۳۵۰ متر از سطح دریا فاصله دارد و مانند اکثر شهرهای دیگر بوتان، دزونگ دارد.

از آنجا، سفر جاده‌ای سربالایی تندی دارد و ما تا ارتفاع ۳۲۵۰ متری بالا می‌رویم تا به گردنه لاولا برسیم. در نزدیکی گردنه، جنگل‌های بامبوی کوتوله و چرای گاوها در مراتع کوچک را خواهید دید. با عبور از گردنه لاولا، جاده با شیب تندی پایین می‌رود و وارد دره فوبجیخا، منطقه‌ای حفاظت‌شده و زیبا در ارتفاع ۳۰۰۰ متری، می‌شویم.

دره فوبجیخا نام دیگر گانگتی است. این منطقه توسط دولت محلی محافظت می‌شود و به دلیل داشتن درنای گردن سیاه کمیاب محبوب است. با این حال، این پرندگان فقط در فصل زمستان به این دره مهاجرت می‌کنند. این پرندگان برای فرار از شرایط سخت زمستانی از تبت به گانگتی می‌آیند.

این دره همچنین مکانی محبوب برای گشت و گذار در طبیعت است و مسیرهایی مانند Gangtey Nature Trail یک تجربه طبیعت گردی آرام و صمیمی را ارائه می‌دهند. شما از میان جنگل‌های مرتب، مزارع و روستاهای سنتی عبور خواهید کرد و شاهد پوشش گیاهی سرسبز دره خواهید بود.

روستاهای این منطقه خانه‌های روستایی سنتی بوتانی دارند و همچنین آداب و رسوم روزمره سنتی را به نمایش می‌گذارند. جشنواره‌ها و رویدادهایی که در این روستا برگزار می‌شوند واقعاً دیدنی هستند.

فعالیت: ۸ ساعت رانندگی کنید

حداکثر ارتفاع: ۳۰۸۰ متر / ۱۰۱۰۵ فوت. گانگتی

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: مهمان خانه

روز چهارم از تور ۸ روزه بوتان، یک روز رانندگی طولانی است، چرا که ما گانگتی را به مقصد ترونگسا ترک می‌کنیم. این مسیر حدود ۱۲۰ کیلومتر طول دارد و حدود ۵ ساعت طول می‌کشد. مسیر جاده‌ای با سربالایی آغاز می‌شود که ما را به گردنه لاوا لا (۳۲۵۰ متر) بازمی‌گرداند. این بخش از جاده کمی ناهموار است زیرا کار ساخت و ساز در حال انجام است.

با عبور از گردنه لاوا لا، به زودی به جاده اصلی شرق به غرب، که بزرگراه اصلی بوتان است، خواهیم پیوست.

با ادامه‌ی مسیر صعودی، به گردنه‌ی پله لا می‌رسیم که ۳۴۲۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد. پله لا نه تنها یک گذرگاه کوهستانی است، بلکه نشانه‌ای است که مرکز و غرب بوتان را از هم جدا می‌کند. مناظر این گردنه نیز عالی هستند و مناظری از کوه‌های جیچو دریک، جومولهارو و کانگبوم را ارائه می‌دهند.

ما این مسیر را با پایین آمدن از یک جاده‌ی بادخیز، که یک طرف آن جنگل بامبوی کوتوله و طرف دیگر آن دره‌ای وسیع قرار دارد، ادامه خواهیم داد. پس از حدود ۸۰ کیلومتر سفر، به چندبجی چورتن خواهیم رسید. این استوپا با استوپای‌هایی که قبلاً در تور ۸ روزه بوتان خود بازدید کرده‌اید متفاوت است، زیرا با معماری نپالی ساخته شده است. این استوپا دارای یک گنبد بزرگ و ۴ چشم است که هر کدام رو به یک جهت هستند.

این استوپا حدود ۲۰۰ سال پیش توسط لاما شیدا برای محافظت از دره در برابر ارواح شیطانی که در آنجا ساکن بودند، سفارش داده شد. مردم اغلب برای تنفس هوای تازه یا فقط برای استراحت در حین سفر به جایی، از این مکان بازدید می‌کنند. با تنها ۴۰ کیلومتر باقی مانده، مقصد ما چندان دور نیست.

شهر ترونگسا در ارتفاع ۲۲۰۰ متری قرار دارد؛ این شهر تاریخی است زیرا بسیاری از وقایعی که بوتان را شکل داده‌اند در آنجا رخ داده‌اند. در حال حاضر، این شهر دروازه‌ای به مرکز بوتان است. ترونگسا دزونگ که بر روی یک تپه قرار دارد، بر شهر مشرف است و رودخانه مانگده چو از زیر آن جریان دارد.

ترونگسا دزونگ علاوه بر اینکه بزرگترین قلعه در بوتان است، یک ساختمان اداری مهم نیز محسوب می‌شود و بر تجارت بین مناطق شرق و غرب نظارت دارد.

دزونگ در سال ۱۶۴۸ ساخته شد و در حال حاضر تعدادی معبد و باغ را در خود جای داده است. سبک معماری آن سنتی بوتانی است، جایی که کارهای چوبی بسیار دقیق هستند و منظره از دزونگ بسیار قابل توجه است.

بر فراز تپه، تا-دزونگ، یک برج دیده‌بانی را خواهید یافت که به عنوان یک منبع دفاعی ساخته شده بود تا مردم را از نزدیک شدن دشمنان به ترونگسا دزونگ مطلع کند. در حال حاضر، این برج دیده‌بانی به موزه میراث سلطنتی تبدیل شده است که تعدادی از ابزارها و مصنوعات باستانی مربوط به خاندان سلطنتی بوتان را در خود جای داده است.

فعالیت: ۸ ساعت رانندگی کنید

حداکثر ارتفاع: ۲۲۰۰ متر / ۷۲۱۸ فوت. ترونگسا

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: مهمان خانه

روز پنجم از تور ۸ روزه بوتان، ما را به گردنه پله لا (۳۴۲۰ متر) می‌برد و در جاده‌های پر پیچ و خم و تپه‌های سرسبز رانندگی می‌کنیم. پس از عبور از گردنه، به وانگدو فودرنگ خواهیم رسید. با پایین آمدن از سطح مخروطیان به سطح نیمه‌گرمسیری، متوجه تغییر پوشش گیاهی خواهید شد.

با عبور از چندبجی چورتن در طول مسیر، به پوناخا، پایتخت سابق بوتان، خواهیم رسید. شهر پوناخا پر از زمین‌های کشاورزی است، زیرا زمین‌های آنجا در مقایسه با سایر شهرها بسیار حاصلخیزتر است.

همچنین یک دزونگ به نام این شهر وجود دارد که زیباترین دزونگی است که در طول تور ۸ روزه بوتان خود خواهید دید. این دزونگ در اوایل دهه ۱۶۰۰ ساخته شده و به عنوان «کاخ شادی بزرگ» شناخته می‌شود.

کاخ پوناخا دزونگ یکی از بهترین مکان‌ها برای بازدید در کل کشور بوتان است. معابد زیبای درون آن، کنده‌کاری‌های چوبی چشمگیر و زیبایی کل کاخ به طور کامل با کلمات قابل توصیف نیستند.

این مکان علاوه بر اینکه مکانی مسحورکننده است، یک مکان تاریخی نیز محسوب می‌شود، زیرا به عنوان ساختمان تاجگذاری پادشاهان بوتانی مورد استفاده قرار می‌گرفته است. همچنین ساختمان اصلی رویدادها و جشنواره‌های ملی نیز می‌باشد.

فعالیت: ۸ ساعت رانندگی کنید

حداکثر ارتفاع: ۱,۲۴۲ متر / ۴,۰۷۵ فوت. پوناخا

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: مهمان خانه

در روز ششم از تور ۸ روزه بوتان، به پارو، جایی که همه چیز از آنجا شروع شد، برمی‌گردیم. سفر جاده‌ای با یک رانندگی سربالایی به سمت گردنه دوچو لا (۳۱۰۰ متر) آغاز می‌شود، از گردنه از منظره‌ای زیبا از هیمالیا در شرق بوتان لذت خواهیم برد. از گردنه دوچولا، با دنبال کردن یک جاده سرازیری پر از مناظر روستایی، به سمت دره تیمفو حرکت خواهیم کرد.

ما هیچ زمانی را در تیمفو نخواهیم گذراند، در عوض به پارو خواهیم رفت. اگر واقعاً بخواهید، می‌توانیم برای ناهار در تیمفو بمانیم. فاصله پوناخا تا پارو ۱۱۵ کیلومتر است که می‌توان آن را در عرض ۴ ساعت با ماشین طی کرد.

فعالیت: ۸ ساعت رانندگی کنید

حداکثر ارتفاع: ۲۲۰۰ متر / ۷۲۱۸ فوت. پارو

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: مهمان خانه

روز هفتم از تور ۸ روزه بوتان، آخرین روز گشت و گذار و کاوش ما در کشور بوتان خواهد بود. تور گشت و گذار یک روزه را با بازدید از پارو تاکشانگ آغاز خواهیم کرد.

پارو تکتسنگ

ساخت پارو تاکشانگ، که با نام صومعه لانه ببر نیز شناخته می‌شود، با رشد بودیسم در بوتان مرتبط است.

طبق اساطیر، گورو رینپوچه در حالی که سوار بر یک ببر ماده بود، به محل پارو تاکشانگ رسید و شروع به مراقبه کرد. او به مدت ۳ سال، ۳ ماه، ۳ روز و ۳ ساعت مراقبه کرد تا خدایان بومی و مردم محلی را به آیین بودا سوق دهد. این اولین روایت از بودیسم در بوتان است و برای جشن گرفتن تولد بودیسم در این کشور، مردم در آنجا صومعه‌ای ساختند.

در این مجموعه ۴ معبد اصلی و تعدادی خانه برای استراحت و اقامت زائران وجود دارد. ساختمان به خوبی با محیط صخره‌ای اطراف ترکیب شده است و معابد به زیبایی از هم جدا شده‌اند. اگرچه صومعه در بالای تپه قرار دارد، اما مقامات اطمینان حاصل کرده‌اند که زائرانی که در آنجا اقامت می‌کنند، از امکانات مدرن برخوردار باشند.

برای رسیدن به پارو تاکشانگ، باید حدود ۳ ساعت (رفت و برگشت) از یک تپه بالا برویم. صعود خیلی سخت نیست، اما خسته‌کننده است، به همین دلیل برای رسیدن به قله چندین بار استراحت می‌کنیم. همچنین می‌توانید یک اسب کوچک کرایه کنید تا شما را تا اواسط مسیر پیاده‌روی ببرد، اما به دلیل باریک بودن مسیر، نمی‌توان جلوتر رفت.

رینپونگ دزونگ

این قلعه قرن هفدهمی لقب «قلعه جواهرات» را دارد. این قلعه میراث معماری این کشور است و مشرف به شهر پارو است که بر فراز تپه‌ای واقع شده است. قبل از ساخت قلعه، معبد کوچکی بود که قدمت آن به قرن پنجم میلادی بازمی‌گردد.

این معبد کوچک بعدها در قرن هفدهم به سفارش هونگرک دزونگ به یک ساختمان غول‌پیکر ۵ طبقه تبدیل شد. در همان قرن، او آن را به ژابدرونگ نگاوانگ نامگیال، که در حال متحد کردن پادشاهی‌های کوچک در کشور بوتان بود، تحویل داد.

با توجه به اینکه معبد در موقعیتی استراتژیک برای جنگ و دفاع قرار داشت، ژابدرونگ نگاوانگ نامگیال دستور ساخت قلعه‌ای عظیم را داد که معبد را در خود جای دهد.

در حال حاضر، این قلعه یک بنای فرهنگی و تاریخی است؛ ساختمان رسمی پارو و مرکز اداری آن محسوب می‌شود. هر ساله مردم جشنواره پارو تشچو را با جشن‌های باشکوه و تزئینات پر جنب و جوش جشن می‌گیرند. راهبان و اجراکنندگان با چهره‌های ماسک زده برای جشن گرفتن این جشنواره می‌رقصند؛ تماشای آن به صورت زنده تجربه‌ای شگفت‌انگیز است.

فضای داخلی دزونگ با نقاشی‌های دیواری سنتی و کارهای چوبی زیبا تزئین شده است که از آموزه‌های بودیسم و ​​فرهنگ سنتی بوتانی الهام گرفته شده‌اند.

موزه ملی بوتان

موزه ملی بوتان در سال ۱۹۶۸ در ساختمان پارو تا دزونگ ساخته شد. خود دزونگ در سال ۱۶۴۹ به دستور اولین فرماندار شهر ساخته شد. پونلوپ تنزین دروکدرا این برج دیده‌بانی را برای نظارت بر دره پارو در برابر نفوذ احتمالی دشمن ساخت.

در حال حاضر، دولت بوتان آن را به موزه‌ای تبدیل کرده است که تعدادی از اقلام تاریخی را به نمایش می‌گذارد و فرهنگ بوتان را حفظ می‌کند.

دزونگ به شکل صدف حلزونی است که طبق آیین بودایی بوتانی، نشانه فرخنده‌ای تلقی می‌شود. تمام ۷ طبقه ساختمان با دیوارهای بتنی به ضخامت ۲.۵ متر محافظت می‌شوند. این بنا که در دوران جنگ ساخته شده، یک اقدام پیشگیرانه جدی برای محافظت از افراد داخل ساختمان بوده است.

این موزه بخش‌های مختلفی دارد که هر کدام آثار و اقلام چشمگیری را در خود جای داده‌اند؛ گالری تاریخ طبیعی، گالری تانگکا، نمایشگاه سلاح، نمایشگاه پارچه و مجسمه‌ها و آثار باستانی از جمله بخش‌های داخلی این موزه هستند.

دولت بوتان تلاش‌های زیادی برای حفظ هویت فرهنگی خود انجام می‌دهد، به همین دلیل بسیاری از برج‌های دیده‌بانی و دزونگ‌ها به مکانی برای حفظ آثار فرهنگی تبدیل شده‌اند.

کیچو لاخانگ

کیچو لاکهانگ که قدمت آن به سال ۶۵۹ میلادی برمی‌گردد، یکی از محبوب‌ترین معابد ساخته شده به دستور سونگتسن گامپو، پادشاه تبتی، است. اعتقاد بر این بود که یک دیو عظیم در پارو زندگی می‌کند و این معبد برای خلاص شدن از شر این دیو ساخته شده است. این دیو مانعی برای گسترش بودیسم در سراسر کشور بود، بنابراین این معبد به عنوان بخشی بزرگ از تاریخ بودیسم بوتانی در نظر گرفته می‌شود.

این معبد حدود ۱۰۰ سال پس از تأسیس توسط گورو رینپوچه مورد بازدید قرار گرفت. مردم معتقدند که او گنجینه‌های معنوی را در زیر معبد پنهان کرده است، اما به دلیل مقدس بودن آن، هیچ کس سعی در حفاری آن نکرده است.

طراحی معماری معبد ترکیبی از سبک سنتی بوتانی و سبک تبتی است. این معبد در طول عمر خود بارها بازسازی شده و در حال حاضر در مقایسه با اندازه اولیه‌اش بسیار عظیم است.

فعالیت: گشت و گذار به مدت ۶-۷ ساعت

حداکثر ارتفاع: ۲۲۰۰ متر / ۷۲۱۸ فوت. پارو

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: مهمان خانه

روز هشتم تور ۸ روزه بوتان، آخرین روز سفر است. صبحانه مفصلی خواهیم خورد و سوار پرواز به کاتماندو می‌شویم. فقط دو شرکت هواپیمایی مجاز به انجام پروازهای داخلی هستند، بنابراین زمان پروازها می‌تواند محدود باشد.

حداکثر ارتفاع: فرودگاه بین‌المللی پارو، ۲۲۰۰ متر / ۷۲۱۸ فوت

وعده غذایی: صبحانه