کوهپیمایی پانورامای اورست، ۱۱ روز

روز دوم از سفر 11 روزه به قله اورست، بازدید از مکان‌های مختلف کاتماندو خواهد بود.

میدان دوربار کاتماندو

در قرن هشتم، پایه میدان دوربار کاتماندو توسط حاکمان لیچوی آن زمان بنا نهاده شد. با کمی جلوتر، در قرن دوازدهم، مالاها کنترل کشور را در دست داشتند و تمام تلاش خود را کردند تا این پایه را به چیزی معنادار تبدیل کنند.

آنها معابد متعددی را در اطراف اضافه کردند، یک کاخ سلطنتی (کاخ هانومان دوکا) ساختند و باغ‌هایی به آن افزودند. این یک تغییر و تحول قابل توجه نسبت به نسل قبل بود.

در آن زمان، قوم مالا بر نپال حکومت می‌کردند و به کاست نیواری تعلق داشتند. در آن زمان، معماری نیواری در اوج شکوفایی خود بود، زیرا از کاست پادشاه وقت نپال بودند، فرهنگ و سنت آنها شکوفا شد و هنوز هم در دره کاتماندو به خوبی حفظ شده است. میدان دوربار کاتماندو یکی از آنهاست.

ساختمان‌های این مجموعه معماری معمول به سبک پاگودا دارند، در حالی که کاخ اصلی کاملاً به سبک نیواری است. چوب‌کاری‌های دقیق روی درها و پنجره‌ها یکی از ویژگی‌های معماری نیواری است.

بیش از ۵۰ معبد مختلف در این مجموعه وجود دارد و هر یک از آنها از نظر مذهبی اهمیت خاص خود را دارند. معبد تالجو، معبد جاگانات، کاستامانداپ و غیره، البته از نظر مذهبی، برخی از معابد برجسته این مجموعه هستند.

صومعه کاپان

این دو نفر، لاما ثوبتن زوپا رینپوچه و لاما ثوبتن یشه، به خاطر ساخت صومعه کوپان شناخته می‌شوند. هر دوی آنها پناهندگانی بودند که از تبت گریختند و تمام راه را تا کاتماندو در سال ۱۹۵۹ سفر کردند.

حتی در بحبوحه‌ی دگرگونی زندگی‌شان، تنها ماموریتی که در ذهن داشتند، حفظ سنت بودیسم تبتی بود، که تنها با تأسیس یک مرکز رهبانی در کاتماندو، شهری شلوغ و پرجنب‌وجوش در آن زمان، می‌توانستند به آن دست یابند.

تلاش‌های مداوم آنها منجر به تأسیس بنیاد حفظ سنت ماهایانا شد که منجر به ساخت صومعه کوپان امروزی، اولین پروژه این بنیاد، شد. همانطور که اکنون می‌توانید متوجه شوید، صومعه کوپان از معماری سنتی تبتی پیروی می‌کند.

بیش از یک دهه پس از افتتاح، صومعه کوپان یک رویداد سالانه را آغاز کرد که در آن مریدان در یک برنامه مراقبه یک ماهه که بر آموزه‌های لام ریم و بودیسم تبتی متمرکز بود، شرکت می‌کردند. گردشگران بین‌المللی که به دنبال آرامش به نپال می‌آیند، اغلب در این برنامه شرکت می‌کنند یا حداقل از صومعه بازدید می‌کنند.

برخلاف اکثر صومعه‌هایی که فقط راهبان یا راهبه‌ها در آنها زندگی می‌کنند، صومعه کوپان ترکیبی از هر دو است؛ در حال حاضر بیش از ۳۸۰ راهب و بیش از ۳۵۰ راهبه در آنجا زندگی می‌کنند. در جامعه محلی، این صومعه به خاطر سازماندهی تلاش‌های اجتماعی برای ایجاد محله‌های زندگی پاک‌تر و سالم‌تر شناخته شده است.

موزه کاخ نارایانیتی

نام نارایانهیتی از نام یکی از خدایان هندو به نام «نارایانا» که به عنوان تجسمی از لرد بیشنو در نظر گرفته می‌شود و کلمه نیواری «هیتی» که به معنای فواره است، گرفته شده است. بنابراین، نام نارایانهیتی به مکانی مقدس اشاره دارد که با لرد نارایانا مرتبط بوده است.

کاخ نارایانهیتی به سفارش بیر سومشر، نخست وزیر وقت نپال، در سال ۱۸۸۶ ساخته شد. این کاخ سال‌ها تا پایان رژیم شاه پریتیوی بیر بیکرام شاه به عنوان کاخ سلطنتی مورد استفاده قرار می‌گرفت.

با این حال، ساختمان فعلی توسط شاه ماهندرا بیر بیکرام شاه ساخته شده است، که از یک معمار آمریکایی به نام بنجامین پولک برای طراحی مجدد ساختمان دعوت کرد. به همین دلیل است که این ساختمان علاوه بر حفظ معماری سنتی نپال، حال و هوای مدرنی نیز دارد.

فضای داخلی ساختمان تحت تأثیر طراحی اواخر دوران ویکتوریا قرار دارد، در حالی که بخش چوبی درون آن معماری دقیق نیواری را حفظ کرده است. تالار پذیرایی و تالار اصلی تخت، بهترین اتاق‌های طراحی شده در ساختمان هستند؛ لوسترها، مبلمان پیچیده و شیک و سقف بلند به سبک پاگودا، آنها را در میان سایر کاخ‌های کاتماندو منحصر به فرد می‌کند.

باغ رویاها

برای فرار از گرمای خیابان‌های شلوغ، وارد باغ رویاها می‌شویم که یکی از جاذبه‌های جدید کاتماندو است، نه به تازگی ساخته شده، بلکه به تازگی بازسازی شده تا با روند فعلی مطابقت داشته باشد.

اولین پایه‌های این باغ توسط قیصر شومشر رانا در اواخر دهه ۱۹۲۰ گذاشته شد. در آن زمان، به دلیل اینکه تم آن به گونه‌ای بود که نمایانگر ۶ فصل برجسته در نپال بود، «باغ شش فصل» نامگذاری شد.

این باغ که توسط کیشور نارسینگ طراحی شده است، ۴ هکتار زمین را پوشش می‌دهد و دارای شش کلبه است که قرار است نمایانگر ۶ فصل نیز باشند. طراحی باغ ترکیبی از ویژگی‌های باغبانی غربی و نپالی است.

گیاهان و تجهیزاتی وجود دارد که معمولاً در باغ‌های نپالی استفاده نمی‌شوند و همین امر به آن جلوه‌ای منحصر به فرد می‌بخشد. حیاط‌ها، فواره‌های سبک اروپایی و لانه‌های پرندگان، همگی به جذابیت باغ می‌افزایند.

پس از مرگ قیصر شومشر، باغ به حال خود رها شد. مشخص شد که تنها اقتدار او باغ را زنده نگه داشته و هیچ کس واقعاً به باغ اهمیت نمی‌داد. در سال ۲۰۰۷، این مکان به «باغ رویاها» تغییر نام داد و بار دیگر برای عموم آزاد شد.

دولت محلی تلاش‌هایی برای برقراری مجدد آن انجام داد، در حالی که دولت اتریش حمایت مالی ارائه داد.

امروزه، باغ رویاها مکانی شیک و مدرن است. صدها نفر روزانه از این باغ بازدید می‌کنند و ساعت‌ها وقت خود را صرف تماشای گیاهان، گل‌ها و پرندگان زیبا می‌کنند.

معبد طلایی

ایده ساخت این معبد اولین بار در قرن دوازدهم مطرح شد. آنها ساخت و ساز را کمی بعد آغاز کردند، اما ساختمان امروزی در سال ۱۴۰۹ ساخته شد. این بنا به دستور شاه باسکار وارمن ساخته شد و از آن زمان تاکنون یک مکان مذهبی برای پیروان بودیسم بوده است.

سبک معماری معبد بار دیگر به سبک نیواری است و یک بتکده سه طبقه نیز در بالای آن قرار دارد. مناره از مس ساخته شده است و زیر نور خورشید، درخشش طلایی درخشانی از خود ساطع می‌کند که همین امر باعث شده نام معبد طلایی را به خود بگیرد. معبد اصلی در مرکز واقع شده و به بودای شاکیامونی اختصاص دارد.

این معبد میزبان یک مجسمه نقره‌ای بودا است که با تزئینات پوشیده شده است، و همچنین یک طومار بودایی ۸۰۰ ساله وجود دارد که اطلاعاتی در مورد آموزه‌های مختلف در آن نگهداری می‌شود. همانطور که انتظار می‌رود، این طومار بسیار شکننده است زیرا قرن‌ها قدمت دارد.

به صنعتگران بسیار ماهر وظیفه داده شده است تا آن را به بافت اولیه‌اش بازگردانند. در طول جشنواره‌ها، راهبان مناطق محلی، مانتراهای موجود در طومار را تلاوت می‌کنند.

برای شرکت دادن جوانان در فعالیت‌های مذهبی، معبد طلایی یک پسر زیر ۱۲ سال را به مدت یک ماه به عنوان کاهن ارشد معبد انتخاب می‌کند. او توسط یک مرد جوان یا یک پسر نوجوان دیگر برای انجام وظایف روزانه‌اش همراهی می‌شود.

توجه: برخی از مکان‌هایی که بازدید می‌کنیم نیاز به بلیط‌هایی دارند که جزئی از بسته ۱۱ روزه پیاده‌روی پانورامای اورست ما نیستند.

فعالیت: گشت و گذار به مدت ۴-۵ ساعت

حداکثر ارتفاع: ۱۴۰۰ متر / ۴۵۹۳ فوت. کاتماندو

وعده غذایی: صبحانه

محل اقامت: 3 ستاره هتل

پرواز به لوکلا صبح زود انجام می‌شود، زیرا بادهای بعد از ظهر در تپه‌ها ابرها را به همراه می‌آورند که برای برخاستن و فرود مناسب نیستند. حدود ساعت ۸ صبح، اتاق هتل خود را ترک می‌کنیم و به فرودگاه می‌رویم.

این پرواز حدود ۳۵ دقیقه طول می‌کشد و ما را به ارتفاع ۲۸۶۰ متری از سطح دریا در لوکلا می‌برد. پرواز با هلیکوپتر خصوصی به لوکلا نیز گزینه‌ای است که زمان‌بندی انعطاف‌پذیر و پروازی با مناظر زیبا را ارائه می‌دهد.

گزینه دیگر، پیاده‌روی به لوکلا است، اگرچه چندان محبوب نیست، اما گزینه‌ای مناسب است که شما را به یک پیاده‌روی ۲ روزه به لوکلا می‌برد. این پیاده‌روی از جیری شروع می‌شود و ما قبل از رسیدن به لوکلا از چندین روستا عبور می‌کنیم. با این حال، از آنجایی که این گزینه به ۲ روز اضافی و پیاده‌روی زیاد نیاز دارد، مردم معمولاً با هواپیما به آنجا می‌روند.

بعد از رسیدن به لوکلا، اطراف را بررسی می‌کنیم، صحنه را بررسی می‌کنیم، وسایلمان را برمی‌داریم و به سمت فادکینگ می‌رویم. باربرهای ما چمدان‌های شما را روی پشت خود خواهند داشت، بنابراین لازم نیست نگران وسایل سنگین باشید.

از لوکلا، ۷.۶ کیلومتر سفر خواهیم کرد تا به فاکدینگ برسیم. این پیاده‌روی یک روزه حدود ۳ ساعت طول می‌کشد. پیاده‌روی امروز هیچ صعودی ندارد، در واقع تا زمانی که به فاکدینگ برسیم، ۲۳۰ متر ارتفاع از دست خواهیم داد.

این مسیر با یک مسیر دشتی از میان چندین روستای شرپا و مزارع پلکانی آغاز می‌شود. همچنین از یک پل معلق بر روی رودخانه دود کوشی عبور خواهیم کرد.

فعالیت: پرواز و پیاده‌روی به مدت ۴-۵ ساعت

حداکثر ارتفاع: ۲۶۱۰ متر / ۸۵۶۳ فوت. فاکدینگ

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: مهمان خانه

روز چهارم از سفر ۱۱ روزه به قله اورست، ما را به بازار معروف نامچه، نقطه پر جنب و جوش هیمالیا، می‌برد. این سفر ۶ ساعته تا نامچه، مسافتی در مجموع ۷.۵ کیلومتر را در بر می‌گیرد.

برخلاف پیاده‌روی دیروز، مسیر امروز بیشتر اوقات سربالایی است و ما از چندین پل معلق عبور خواهیم کرد. این پل‌های معلق و معلق بخش جدایی‌ناپذیر هر سفر کوهنوردی هیمالیا هستند.

با شروع کوه‌پیمایی، رودخانه دود کوشی را در جهت بالادست دنبال خواهیم کرد و چندین بار از طریق پل‌های معلق محکم از روی آن عبور خواهیم کرد. با عبور از زامفوته و توک توک، به مونجو، که با نام جورسال نیز شناخته می‌شود، خواهیم رسید که دروازه پارک ملی ساگارماتا است. در آنجا، قبل از ادامه کوه‌پیمایی، مجوزهای ما بررسی می‌شود. دروازه ورودی با کتیبه‌های سنتی بودایی و پرچم‌های دعا تزئین شده است.

پارک ملی ساگارماتا یک میراث جهانی یونسکو و منطقه‌ای حفاظت‌شده در منطقه اورست است. این بدان معناست که ورود بدون همراهی یک راهنمای دارای مجوز اکیداً ممنوع است.

همینطور که در پارک پیش می‌رویم، ممکن است چند حیوان وحشی مانند پاندای قرمز کمیاب، میمون، گوزن و غیره را ببینیم. چیزی که مطمئناً خواهید دید، منظره هیمالیا است.

پس از عبور از پارک ملی ساگارماتا، به پل معلق تنزینگ-هیلاری خواهیم رسید که یکی از طولانی‌ترین و مرتفع‌ترین پل‌های معلق در منطقه است. عبور از این پل قطعاً یکی از نقاط برجسته روز است. تا پایان روز، بیش از ۸۰۰ متر ارتفاع خواهیم گرفت.

پس از عبور از پل، به آخرین بخش مسیر به نامچه بازار می‌رسیم. این بخش به دلیل اینکه باید از یک سربالایی تند به نام «تپه نامچه» بالا برویم، دشوار تلقی می‌شود.

مسیر صعود دشوار و پیمایش آن دشوار است، اما با دستورالعمل‌های مناسب از سوی راهنمایمان، کاملاً قابل انجام است. چندین بار استراحت خواهیم کرد تا بدن‌هایمان را استراحت دهیم و نفس تازه کنیم.

پس از عبور از این گذرگاه دشوار، شهر رنگارنگ و دلربای نامچه، با دانستن اینکه تنها کاری که اکنون انجام می‌دهیم خوردن و استراحت است، نفس راحتی به ما می‌دهد.

فعالیت: پیاده‌روی ۵-۶ ساعته

حداکثر ارتفاع: 3,440 متر / 11,286 فوت. بازار نامچه

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: مهمان خانه

پیروی از یک سرعت پیاده‌روی ایمن، نوشیدن آب کافی در طول مسیر و استراحت در روزهای مشخص، کلیدهای جلوگیری از بیماری ارتفاع هستند.

اگرچه واقعاً لازم نیست نگران بیماری ارتفاع باشیم، اما بهتر است در چنین مناطق صعب‌العبور جانب احتیاط را رعایت کنیم. یک روز سازگاری به بدن ما اجازه می‌دهد تا با تغییر جو و محیط سازگار شود.

نامچه بازار که در ارتفاع ۳۴۴۰ متری از سطح دریا قرار دارد، مکان‌های متعددی برای گشت و گذار و چند پیاده‌روی کوتاه برای سازگاری با محیط به سمت نقاط دیدنی اطراف ارائه می‌دهد. در میان گزینه‌های مختلف برای گذراندن روز استراحت، اولویت اصلی ما پیاده‌روی به سمت هتل اورست ویو است. این هتل محبوب‌ترین و خوش‌منظره‌ترین گزینه نیز هست.

از نامچه، مسیری شیب‌دار را طی خواهیم کرد، از جنگل‌های کاج عبور خواهیم کرد و در نهایت در حدود ۲ ساعت به هتل اورست خواهیم رسید. وقتی به آنجا رسیدیم، منظره‌ای تمیز، وسیع و پانوراما از منطقه اورست در هیمالیا، از جمله آمادابلام، اورست، لوتسه و موارد دیگر را خواهیم دید. بازگشت به نامچه حدود یک ساعت طول می‌کشد، بنابراین در مجموع حدود ۳ ساعت طول خواهد کشید.

یکی دیگر از گزینه‌های عالی، پیاده‌روی به سمت روستای تیم است. این گزینه کمتر محبوب است اما به اندازه پیاده‌روی در هتل اورست ویو ارزشمند است. این پیاده‌روی با یک سربالایی ملایم در امتداد رودخانه بوت کوشی در بالادست آغاز می‌شود. مسیر دلپذیر است و ما از میان جنگل‌های کاج و رودودندرون عبور می‌کنیم و اگر خوش شانس باشیم، قرقاول‌های هیمالیایی را نیز خواهیم دید.

روستای تیم قدیمی‌ترین سکونتگاه این منطقه است و محل زندگی شرپا تنزینگ نورگی، یکی از اولین افرادی که به قله اورست رسید، می‌باشد. تنزینگ راهنمایی بود که سر ادموند هیلاری را به قله اورست هدایت کرد، اولین کسی که به قله رسید.

یک صومعه صد ساله در این روستا وجود دارد که حال و هوای آرامش‌بخشی از سرودهای بودایی را ارائه می‌دهد. در مجموع، حدود ۷ ساعت برای رسیدن به تیم و بازگشت وقت خواهیم داشت.

پیاده‌روی به سمت نقطه دیدبانی کیانگجوما یکی دیگر از گزینه‌های عالی است. این یکی از ساده‌ترین پیاده‌روی‌های سازگاری با محیط است که می‌توانید انتخاب کنید و در مجموع فقط ۳ ساعت طول می‌کشد. مسیر کیانگجوما اصلاً شیب تندی ندارد، در واقع، فقط حدود صد متر ارتفاع می‌گیریم.

این نقطه دید، مناظری از اورست، لوتسه و قله آما دابلام را ارائه می‌دهد و چندین چایخانه در این نقطه دید وجود دارد که نوشیدنی‌های گرم ارائه می‌دهند.

پس از بازگشت به نامچه بازار، زمان زیادی برای گشت و گذار در شهر خواهیم داشت. گشت و گذار خود را با بازدید از موزه فرهنگ شرپاها آغاز خواهیم کرد. این موزه در بالای تپه‌ای واقع شده و بینش بصری فوق‌العاده‌ای از فرهنگ شرپاهای محلی ارائه می‌دهد.

اقلام تاریخی مربوط به پیشگامان کوهنوردی، ابزارهای باستانی شرپاها و نمونه‌هایی از گیاهان دارویی مختلف در منطقه وجود دارد. در کنار موزه، یک گالری عکس وجود دارد که بهترین تصاویر از هیمالیا در منطقه را به نمایش می‌گذارد.

در مرحله بعد، صومعه محلی شهر قرار دارد. صومعه نامچه از آموزه‌های موزه تبت پیروی می‌کند و بینشی از سنت محلی ارائه می‌دهد. این صومعه علاوه بر اینکه مکانی برای دعا و نیایش است، محل زندگی چندین راهب بودایی نیز هست. این مکان، مکانی آرامش‌بخش برای بازدید است و از شهر پر حادثه نامچه فاصله دارد.

فعالیت: پیاده‌روی ۳-۴ ساعته

حداکثر ارتفاع: 3,440 متر / 11,286 فوت. نامچه بازار

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: مهمان خانه

روز ششم از سفر 11 روزه به قله اورست، یک روز طولانی کوهنوردی است که در آن مسافت 10 کیلومتر را طی می‌کنیم. از ارتفاع 3440 متری در نامچه بازار، مسیر حدود 2 ساعت در یک مسیر هموار ادامه دارد تا اینکه به یک سرازیری شیب‌دار به سمت رودخانه دود کوشی می‌رسیم. حدود 300 متر پایین می‌رویم و از جنگلی از گل صد تومانی و کاج عبور می‌کنیم. مسیر گاهی اوقات می‌تواند گلی باشد، بنابراین مراقب باشید که کجا قدم می‌گذارید.

پایین آمدن از ارتفاع همچنین به این معنی است که برای بازیابی ارتفاع از دست رفته باید دوباره صعود کنید. اغلب اوقات، باید دو برابر ارتفاع از دست رفته صعود کنید.

بعد از رسیدن به حوضه رودخانه دود کوشی، به فونگی تنگا (۳۲۵۰ متر) می‌رسیم که محل توقف ناهار ما خواهد بود. بعد از ناهار، از روی یک پل معلق عبور خواهیم کرد تا از روی رودخانه دود کوشی عبور کنیم.

گاهی اوقات این پل‌ها مملو از گاومیش‌ها و سایر دام‌هایی هستند که به صف عبور می‌کنند؛ در چنین مواقعی، باید کنار بروید و اجازه دهید آنها ابتدا عبور کنند تا شما روی پل بروید. گاهی اوقات، باربرهایی که بار زیادی بر پشت خود دارند نیز همین کار را می‌کنند.

بعد از عبور از پل معلق، آماده‌ی یک صعود طاقت‌فرسا به تنگبوچه هستیم. این آخرین مرحله از پیاده‌روی امروز است و حدود ۴ کیلومتر با افزایش ارتفاع ۶۱۷ متر را پوشش می‌دهد. این بخش قطعاً استقامت و آمادگی جسمانی کلی شما را محک خواهد زد.

در پایان مسیر صعود، به تنگبوچه خواهیم رسید که در ارتفاع ۳۸۶۷ متری قرار دارد.

فعالیت: پیاده‌روی ۵-۶ ساعته

حداکثر ارتفاع: ۳۸۶۷ متر / ۱۲۶۸۷ فوت. تنگبوچه

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: مهمان خانه

همزمان با فرا رسیدن نماز صبح و ایجاد فضایی آرامش‌بخش، صبحانه خود را میل کرده و برای یک روز فرود آماده می‌شویم. روز هفتم از سفر 11 روزه به قله پانورامای اورست، اولین روز فرود ما است و در این روز، مسیر بازگشت به خومجونگ را دنبال می‌کنیم.

با ترک تنگبوخ، ابتدا به سمت فونگی تنگا سرازیر می‌شویم و بیش از ۶۰۰ متر ارتفاع کم می‌کنیم. از آنجا، از روی یک پل معلق از رودخانه دود کوشی عبور می‌کنیم و در جاده‌ای به سمت روستای ساناسا، که از مسیر اصلی ما جدا می‌شود، قرار می‌گیریم.

حالا مسیر ساعت‌ها بالا می‌رود تا به ساناسا در ارتفاع ۳۶۰۰ متری می‌رسیم، روستایی محبوب در منطقه، با توجه به اینکه مسیر پیاده‌روی دریاچه گوکیو و مسیر پیاده‌روی استاندارد کمپ اصلی اورست را در بر می‌گیرد.

از ساناسا، مسیر پیاده‌روی EBC را دنبال می‌کنیم و به سمت روستای خومجونگ می‌رویم. این مسیر ترکیبی از صعودها و فرودها است که ما را به گذرگاه مونگ لا، یک نقطه دیدنی عالی در ارتفاع ۳۹۷۵ متر از سطح دریا، می‌رساند.

پرچم‌های دعا و چورتن‌ها (chorten) نقطه دید را تزئین کرده‌اند. پس از استراحتی کوتاه در آنجا، به سمت پایین سرازیر می‌شویم تا به یک مسیر صعودی برسیم که ما را به خومجونگ (Khumjung) هدایت می‌کند.

روستای خومجونگ یکی از بزرگترین سکونتگاه‌های این منطقه است. این روستا در دامنه قله خومبیلا قرار دارد و خانه‌های سنگی سنتی آن بسیار جذاب هستند. این روستا همچنین دارای یک مدرسه است که در اکثر روستاهای دورافتاده وجود ندارد.

مدرسه هیلاری پس از صعود موفقیت‌آمیز سر ادموند هیلاری به اورست، توسط او تأسیس شد. از آن زمان تاکنون، این مدرسه به کودکان هیمالیا آموزش می‌دهد.

فعالیت: پیاده‌روی ۵-۶ ساعته

حداکثر ارتفاع: ۳۸۸۰ متر / ۱۲۷۳۰ فوت. خومجونگ

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: مهمان خانه

روز هشتم از سفر ۱۱ روزه پانورامای اورست، ما را به نامچه بازار و در نهایت به مونجو برمی‌گرداند. این سفر با سرازیری به نامچه بازار با مناظر زیبای قله‌های کونگده ری و تامسرکو آغاز می‌شود.

از نامچه، مسیر دوباره به سمت پایین شیب می‌رود و ما را از پوشش گیاهی آلپی به منطقه نیمه آلپی می‌برد. در امتداد رودخانه دود کوشی در پایین دست، یک بار از روی آن در پل معلق هیلاری عبور خواهیم کرد تا به مونجو برسیم.

فعالیت: پیاده‌روی ۵-۶ ساعته

حداکثر ارتفاع: ۳۸۶۷ متر / ۱۲۶۸۷ فوت. مونجو

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: مهمان خانه

روز نهم از سفر ۱۱ روزه به قله اورست، آخرین روز سفر است. از مونجو به لوکلا خواهیم رسید که حدود ۵ ساعت طول می‌کشد و مسافت ۱۳ کیلومتری را طی می‌کند. تا پایان سفر امروز، ۴۲۰ متر ارتفاع کم کرده‌ایم.

فعالیت: پیاده‌روی ۵-۶ ساعته

حداکثر ارتفاع: ۲۸۴۰ متر / ۹۳۱۸ فوت. لوکلا

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: مهمان خانه

بعد از یک هفته اقامت در ارتفاعات اورست، با پرواز به کاتماندو برمی‌گردیم. حتماً از داخل هواپیما، آخرین نگاه خوب را به ارتفاعات اورست بیندازید.

فعالیت: پرواز به مدت ۳۵ دقیقه

حداکثر ارتفاع: ۱۴۰۰ متر / ۴۵۹۳ فوت. کاتماندو

وعده غذایی: صبحانه

محل اقامت: 3 ستاره هتل

روز یازدهم رسماً آخرین روز از برنامه یازده روزه پیاده‌روی پانورامای اورست است، آخرین صبحانه را خواهیم خورد، هرگونه معامله‌ای که هنوز انجام نشده را انجام می‌دهیم و شما را در فرودگاه بین‌المللی تریبهوان پیاده خواهیم کرد.

وعده غذایی: صبحانه