Wędrówka po festiwalu Everest Mani Rimdu

Wskazówki dotyczące trudności i kondycji podczas trekkingu na Festiwal Mani Rimdu na Mount Everest

Trekking Festiwalu Mani Rimdu jest uważany za średnio trudny. Pomimo dziennych dystansów od 8 do 16 km i wysokości 3,860 m n.p.m., wciąż występuje wiele przewyższeń i spadków. Choć wiedzie utartymi szlakami, są tam również mosty wiszące, zejścia po ostrych skałach i ścieżki.

Aby w pełni wykorzystać wyprawę, uczestnicy powinni wykazać się odpowiednią wytrzymałością i aktywnością cardio. Zaleca się rozpoczęcie treningu co najmniej 2 miesiące przed wyprawą, wykonując następujące czynności: noszenie małego plecaka, wchodzenie po schodach lub ćwiczenia pod górę oraz ćwiczenia wzmacniające nogi i mięśnie korpusu. Trening wytrzymałościowy, nawet przy zachowaniu elastyczności, jest niezbędny w formie joggingu, jazdy na rowerze lub pływania.

Wędrówki z plecakiem nośnym charakteryzują się przewidywalnym poziomem trudności i korzystnie wpływają na dostosowanie przemieszczenia plecaka dziennego. Podczas wędrówki kluczowe jest zarządzanie: powolne i celowe ruchy, rytualne momenty bezruchu oraz świadomy wysiłek, aby utrzymać się w granicach temperatury ciała, służą do resetowania systemu.

Kontrola oddechu i uzupełnianie płynów są niezbędne, aby pomóc organizmowi zaaklimatyzować się na większych wysokościach. Większość osób, nawet początkujący trekkerzy, powinna starać się znaleźć pozytywne nastawienie podczas wędrówki, aby dotrzeć do celu.

Aklimatyzacja i strategia wysokościowa

Choroba wysokościowa stanowi realne zagrożenie podczas trekkingu po szlakach wysokogórskich Himalajów, dlatego w programie Mani Rimdu Festival Trek przewidziano dzień na aklimatyzację w Namche Bazaar. Następnie szlak stopniowo pnie się w górę, aby organizm miał czas nadrobić zaległości przed wejściem wyżej. Dbaj o nawodnienie – staraj się pić od 3 do 4 litrów wody dziennie, unikaj alkoholu i kofeiny oraz idź spokojnym, jednostajnym tempem.

Ostra choroba górska (AMS) może objawiać się bólami głowy, nudnościami, zmęczeniem i utratą apetytu. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, natychmiast poinformuj o tym swojego przewodnika i odpoczywaj, aż poczujesz się lepiej. Niektórzy trekkerzy stosują Diamox (acetazolamid), aby przyspieszyć aklimatyzację, dlatego przed wyprawą skonsultuj się z lekarzem. Dzień aklimatyzacji obejmuje krótkie podejścia do miejsc takich jak Hotel Everest View na wysokości 3,880 m n.p.m., a następnie powrót do snu – zgodnie z metodą „wspinaj się wysoko, śpij nisko”.

Dla dodatkowego bezpieczeństwa możesz spędzić dodatkową noc w Namche, jeśli tempo Twojej grupy na to pozwoli. Przewodnicy zawsze mają przy sobie apteczkę i pulsoksymetr do pomiaru poziomu tlenu, dzięki czemu każdy poważny spadek będzie szybko wykryty. Jeśli objawy się nasilą, nie wchodź wyżej. Przy odpowiednim podejściu możesz cieszyć się wędrówką na festiwal bez poważnych trudności wysokościowych.

Najlepszy sezon na trekking na festiwal Everest Mani Rimdu

Święto Mani Rimdu obchodzone jest zgodnie z tybetańskim kalendarzem księżycowym, zazwyczaj od końca października do początku listopada, idealnie wpisując się w koniec głównego jesiennego sezonu trekkingowego w regionie Everestu. Jesień, trwająca od początku września do końca listopada, jest powszechnie uważana za optymalny okres na trekking, oferując stabilne warunki atmosferyczne, krystaliczne niebo i orzeźwiające, przesycone mrozem powietrze, co razem tworzy doskonałą widoczność odległych szczytów i doskonałe warunki do fotografowania.

Średnie temperatury w ciągu dnia na niższych wysokościach utrzymują się w przedziale 10–15 stopni Celsjusza, a w nocy spadają poniżej zera. Drugim, często wymienianym okresem trekkingowym jest wiosna (od marca do maja), charakteryzująca się kwitnieniem zarośli rododendronów i łagodniejszymi temperaturami. Zima (od grudnia do lutego) charakteryzuje się silnym zimnem, co zmusza do okresowego zamykania herbaciarni na wysokościach powyżej 3000 metrów, natomiast letni monsun (od czerwca do sierpnia) przynosi obfite opady deszczu, co sprawia, że ​​szlaki są niebezpieczne, a podróże lotnicze nieprzewidywalne z powodu częstych odwołań lotów.

Aby zminimalizować niepewność, przed zorganizowaniem trekkingu konieczne jest sprawdzenie potwierdzonych dat festiwalu. Dodatkowo zalecamy, aby osoby wybierające się na trekking zaplanowały przyjazd do Katmandu lub Ramechhap (Manthali) na jeden lub dwa dni. zanim festiwal w celu złagodzenia powtarzających się opóźnień, które zakłócają rozkłady lotów krajowych.

O każdej porze roku należy nosić odzież warstwową, aby zrównoważyć gwałtowne zmiany temperatury spowodowane zmianami wysokości. Pamiętaj o zabraniu peleryny, aby zachować suchość podczas krótkich, ale spektakularnych ulew, które często zdarzają się popołudniami.

Zakwaterowanie i udogodnienia na szlaku Festiwalu Mani Rimdu

Podczas trekkingu po Mani Rimdu, herbaciarnie oferują bardzo rustykalne, rodzinne zakwaterowanie z kilkoma prywatnymi/wspólnymi sypialniami wyposażonymi w materace i koce. Herbaciarnie te posiadają wyznaczone miejsca do ogrzewania z piecami/kominkami, kuchnię ze świeżo przygotowanym jedzeniem oraz wspólną jadalnię. Do dyspozycji gości są wspólne toalety w stylu zachodnim (komodowe), zazwyczaj na zewnątrz pokoi. Chociaż niektóre łazienki mogą być przyległe, większość z nich jest wspólna.

Prysznice zasilane gazem/energią słoneczną są dostępne za niewielką opłatą; goście czasami płacą za ładowanie telefonów. Dostęp do Wi-Fi jest ograniczony lub niedostępny w miejscach takich jak Tengboche, Monjo i Phakding.

Goście mogą delektować się różnorodnymi potrawami przygotowywanymi przez lokalnych mieszkańców w herbaciarniach, takimi jak dania kuchni nepalskiej, takie jak dal bhat, a także zachodnimi przysmakami, takimi jak naleśniki. Podczas wydarzeń takich jak Mani Rimdu, herbaciarnie w okolicach Tengboche często wyprzedają się bardzo szybko, dlatego zachęca się do wcześniejszej rezerwacji pobytu i dokonania płatności.

Spędzając czas w herbaciarniach, nie tylko pomagasz lokalnym źródłom utrzymania, ale także zyskujesz wgląd w kulturę i codzienne życie Szerpów.

 Przewodnik i personel

Usługi certyfikowanego przewodnika i personelu pomocniczego są kluczowe dla wyprawy na festiwal Mani Rimdu. Certyfikowani przewodnicy i personel pomocniczy są niezbędni podczas wyprawy na festiwal Mani Rimdu. Nasi przewodnicy biegle władają językiem angielskim i znają kulturę Szerpów. Zajmują się logistyką, zdobywają pozwolenia, organizują zakwaterowanie i wyżywienie oraz monitorują stan zdrowia uczestników.

Tragarze zarządzają i niosą główny bagaż uczestników, który waży około 10–12 kg, umożliwiając im noszenie lekkiego plecaka dziennego. Każdy zespół trekkingowy zazwyczaj ma przewodnika na 4–6 uczestników oraz 1 tragarza na 2 uczestników. Niektóre firmy zapewniają pomocników przewodnika, którzy wspierają głównego przewodnika, aby żaden z uczestników nie został w tyle. Podczas festiwalu przewodnicy wyjaśniają znaczenie każdej ceremonii i pozwalają na uprzejmą interakcję z mnichami i mieszkańcami.

Czy ta wycieczka jest odpowiednia dla początkujących?

Trekking w ramach Festiwalu Mani Rimdu jest równie fascynujący, co wymagający. Osoby z niewielkim lub zerowym doświadczeniem nie powinny mieć żadnych problemów, o ile posiadają pewną kondycję, natomiast uczestnicy z bogatym doświadczeniem trekkingowym rozwiną swoje umiejętności jeszcze bardziej. Trekking zajmuje średnio od pięciu do siedmiu godzin marszu dziennie, a różnica wysokości między Luklą a Tengboche wynosi prawie 1,000 metrów.

To główny powód, dla którego zalecamy początkującym trekkerom przygotowanie się zarówno psychicznie, jak i fizycznie poprzez regularne wędrówki i treningi układu krążenia. Chociaż trasa obejmuje cały dzień aklimatyzacji w Namche, na tym etapie uczestnicy muszą poruszać się powoli, stabilnie i być nawodnieni, aby odpowiednio się zaaklimatyzować. Trekking na tej wysokości nie jest zbyt problematyczny, choć choroba wysokościowa może zaatakować z wyprzedzeniem lub bez, dlatego odpowiednia uwaga i komunikacja z przewodnikiem są niezwykle ważne.

Prosimy nie prosić uczestników trekkingu o samodzielne dźwiganie ciężkich bagaży, załatwianie spraw medycznych i załatwianie spraw logistycznych, ponieważ staje się to coraz trudniejsze. Choć są to rzadkie sytuacje ekstremalne, przy odpowiednim przygotowaniu aktywni seniorzy i starsze dzieci mogą wędrować bez problemów.

Choroba wysokościowa na trekkingu na Mount Everest Mani Rimdu Festival

Choroba wysokościowa, zwana również ostrą chorobą górską (AMS), występuje, gdy przebywasz na dużej wysokości zbyt szybko i bez aklimatyzacji. Mogą wystąpić takie objawy, jak ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie, nudności i duszność. Choroba wysokościowa może rzadko, ale szczególnie w skrajnych przypadkach, przekształcić się w zagrażający życiu HACE (wysokogórski obrzęk mózgu) lub HAPE (wysokogórski obrzęk płuc).

Nasz plan trekkingu na festiwal Mani Rimdu pomaga zmniejszyć to ryzyko dzięki zaplanowanym odpoczynkom na małej wysokości. Aby uniknąć AMS, należy pić duże ilości wody, unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz zapewnić sobie odpowiednią ilość snu i odpoczynku. Posiłki powinny zawierać więcej węglowodanów, a także unikać palenia. Jeśli źle się poczujesz, zejdź bezpośrednio na niższą wysokość i skonsultuj się z przewodnikiem.

Dlatego wielu trekkerów stosuje Diamox (acetazolamid), ale najpierw należy skonsultować się z lekarzem. Ubezpieczenie podróżne jest również niezbędne i powinno obejmować ewakuację helikopterem. Przewodnicy mają również przy sobie apteczki i monitorują poziom saturacji tlenu. Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę chorobę wysokościową i stosować środki zapobiegawcze, aby zapewnić sobie bezproblemową wędrówkę do celu.

Ładowanie gadżetów i Internet

Wytwarzanie energii elektrycznej w regionie Everestu jest ograniczone do mikroelektrowni wodnych, paneli słonecznych i generatorów diesla. Każda herbaciarnia pobiera opłatę (około 200-300 NPR) za ładowanie telefonów, aparatów i powerbanków. Podczas przerw w dostawie prądu i złej pogody, punkty ładowania mogą być niedostępne.

Zabierz ze sobą ładowarkę słoneczną lub zapasowy akumulator, aby zasilić swoje urządzenia. Niektóre herbaciarnie w Lukli i Namche Bazaar oferują dostęp do internetu przez Wi-Fi i karty Everest Link, ale połączenia są powolne i zawodne. To samo dotyczy innych miejsc, takich jak Phakding, Tengboche i Monjo. Zasięg sieci komórkowej (NTC/Ncell) jest… niejednolity, szczególnie w okolicach Tengboche. Czasami można spodziewać się słabego sygnału lub jego braku.

Podczas wędrówki najlepiej jest się odciąć i zanurzyć w kulturze i naturze. Do nawigacji lub informowania członków rodziny można kupić karty danych Everest Link i wypożyczyć telefon satelitarny. Aby zapobiec rozładowaniu baterii w urządzeniach, przede wszystkim przełącz je w tryb samolotowy; używaj ich oszczędnie do komunikacji lub robienia zdjęć.

Podstawowe wymagania dotyczące zezwoleń i zasady dotyczące obszarów o ograniczonym dostępie na szlaku Everest Mani Rimdu Festival

Aby wybrać się na trekking w regionie Everestu i wziąć udział w festiwalu Mani Rimdu, potrzebne są liczne zezwolenia. Pierwsze, zezwolenie na wstęp do Parku Narodowego Sagarmatha, kosztuje 3,000 NPR (około 30 USD) dla obcokrajowców. Można je uzyskać w Katmandu lub przy wejściu do parku w Monjo. Dodatkowo wymagane jest zezwolenie gminy wiejskiej Khumbu Pasang Lhamu (zwane również zezwoleniem władz lokalnych), które kosztuje 2,000 NPR i można je uzyskać w Lukli lub Monjo.

Karta TIMS (skrót od Trekkers' Information Management System) nie jest wymagana w regionie Everestu, ponieważ zastępuje ją lokalne zezwolenie. Ważne jest, aby mieć je pod ręką, ponieważ punkty kontrolne w Monjo i Namche Bazaar wymagają ich okazania. Na tym trekkingu nie obowiązują zezwolenia na wstęp do obszarów objętych ograniczeniami, chyba że dotrzesz do Nangpa La; mogą być wymagane dodatkowe zezwolenia.

Udając się do klasztoru Tengboche podczas festiwalu, należy przestrzegać zasad właściwego zachowania: należy zdjąć buty przed wejściem do sali modlitewnej, nie fotografować mnichów ani ceremonii bez pozwolenia oraz nie dotykać żadnych świętych przedmiotów. Zwyczajowo w klasztorze zostawia się datek jako wyraz wdzięczności. Ważne jest, aby przestrzegać lokalnych zasad i ubierać się skromnie, aby uniknąć braku szacunku.

Twoje dodatkowe wydatki

Pakiet obejmuje zakwaterowanie, posiłki w drodze, zezwolenia oraz usługi przewodnika i tragarzy. W zakresie wydatków sugerujemy uwzględnienie kosztów lotów międzynarodowych, wiz, ubezpieczenia podróżnego, napiwków, a także wydatków osobistych. W Katmandu mogą Państwo wydać pieniądze na posiłki nieobjęte programem trekkingu, pamiątki i wycieczki fakultatywne.

Podczas wędrówki możesz wydać pieniądze na dodatkowe gorące prysznice (300–500 NPR), ładowanie urządzeń (200–300 NPR za sztukę), wodę butelkowaną lub przegotowaną (100–200 NPR za litr) oraz Wi-Fi (500–1,000 NPR za bardzo ograniczony dostęp). Od czasu do czasu możesz poczęstować tragarzy i przewodników filiżanką herbaty lub nawet lekką przekąską jako prosty gest szacunku. Zwyczajowo daje się napiwek w wysokości 80–100 USD dla przewodnika i 50–70 USD dla tragarza za cały trekking.

Podczas festiwalu możesz również złożyć darowiznę na rzecz klasztoru Tengboche. Po Namche Bazaar nie ma bankomatów, dlatego najlepiej mieć przy sobie wystarczającą ilość rupii nepalskich w małych nominałach. Na koniec odłóż trochę pieniędzy na wypożyczenie lub zakup kurtek puchowych, śpiworów lub kijków narciarskich, ponieważ prawdopodobnie będą potrzebne.

Najlepsze miejsca do fotografowania i najlepsze widoki wschodu słońca podczas wędrówki na Mount Everest Mani Rimdu Festival

Podczas festiwalowej wędrówki można cieszyć się wieloma możliwościami fotograficznymi. W Lukli, zachwycające górskie tło, gdy samoloty startują i lądują na ruchliwym pasie startowym, stwarza doskonałe warunki do fotografowania. Wzdłuż rzeki Dudh Koshi uchwyć flagi modlitewne na mostach wiszących i karawanach jaków przewożących zaopatrzenie.

W Namche Bazaar, z punktu widokowego Panorama, położonego nad wioską, roztacza się niczym z pocztówki widok na cztery majestatyczne góry: Everest, Lhotse, Nuptse i Ama Dablam. Z tarasu hotelu Everest View można również podziwiać wspaniały wschód słońca. W Tengboche, dziedziniec klasztoru oferuje doskonałe możliwości fotografowania festiwali.

Kolorowi tańczący mnisi w wirujących maskach tworzą zachwycające obrazy. Aby podziwiać górskie krajobrazy, o wschodzie lub zachodzie słońca, warto wyjść nieco poza wioskę i sfotografować Ama Dablam i Thamserku. Podczas Pudży Ognia dziewiątego dnia sfotografuj płomienie i dym, używając jasnego obiektywu i wysokiego ISO. Zawsze pytaj o pozwolenie przed robieniem zdjęć z bliska. Pamiętaj również o fotografowaniu z lampą błyskową wewnątrz klasztoru. Do fotografowania przy słabym oświetleniu pomocny będzie mały statyw lub monopod. Zabierz również zapasowe baterie i karty pamięci ze względu na ograniczoną dostępność ładowania.

Dzika przyroda i atrakcje naturalne na szlaku Everest Mani Rimdu Festival

Park Narodowy Sagarmatha słynie z różnorodnych ekosystemów, obejmujących doliny rzeczne, a także alpejskie łąki i lasy rododendronów. Na tych szlakach można zobaczyć majestatyczne tahry himalajskie i skryte piżmowce pasące się na stromych zboczach wzgórz. Małpy zwane langurami, wraz z licznymi bażantami, można zobaczyć, jak błaznowacieją i bawią się na drzewach w okolicach Phakding i Monjo.

Jednym z nich jest narodowy ptak Nepalu, monal (znany jako Danphe). Wiosną obszary rododendronów są tak gęste, że cały las pokrywają odcienie czerwieni, bieli i różu. W wyższych partiach lasu można zobaczyć szybujące orłosępy i nieuchwytnego ułaka śnieżnego. Z drugiej strony, wędrówka oferuje również widoki na jedne z najwyższych gór Himalajów, takie jak Everest, Lhotse, Nuptse i Ama Dablam, a w zasięgu wzroku także Thamserku i Kangtega.

Dolina rzeki Dudh Koshi oferuje liczne kaskadowe wodospady, koła modlitewne i inne malownicze widoki. Rwące, niekiedy niebezpieczne strumienie można pokonać po wiszących mostach. W nocy niebo jest krystalicznie czyste, co zapewnia niezakłócony widok na gwiazdy przy minimalnym zanieczyszczeniu światłem. Nocą można poczuć spokój okolic Khumbu i docenić naturalne krajobrazy.

Atrakcje Everest Mani Rimdu Festival Trek

Z pewnością najważniejszą atrakcją jest coroczny festiwal Mani Rimdu, który odbywa się w klasztorze Tengboche. To wydarzenie, cenione kulturowo i duchowo, trwa prawie trzy dni. Mnisi zajmują się tworzeniem rytualnych mandali z piasku, tańcami masek i Pudżą Ognia.

Widok współbraci recytujących mantry i kręcących młynkami modlitewnymi pozwala dostrzec wzajemne powiązania buddyzmu tybetańskiego i Szerpów. Oprócz mnichów, klasztor przyciąga również wielu miejscowych. To potęguje śmiech i wspólne posiłki modlitewne. Oprócz miejscowych, przybywają również turyści, aby wziąć udział w rytualnych ofiarach i zanurzyć się w ekstazie, która wypełnia klasztor.

Poza festiwalowym otoczeniem, szlak prowadzi przez liczne osady Szerpów, takie jak Phakding, Namche Bazaar, Khumjung i Monjo. Społeczności te składają się z tradycyjnych kamiennych domów, tarasowych pól uprawnych oraz kolorowych flag modlitewnych i misternie zdobionych kamieni mani. Namche Bazaar pełni funkcję centrum kulturalnego i handlowego, a także jest siedzibą Muzeum Szerpów, które pozwala poznać historię Szerpów i himalajskiego alpinizmu.

Szlak wije się przez lasy cedrowe, sosnowe i rododendronowe, przecina rwące strumienie na kołyszących się kładkach i wspina się na punkty widokowe z rozległymi widokami. Widoki dzikiej przyrody, od tahra himalajskiego po bażanty Danphe, dodają wędrówce uroku. Oczywiście, ciągła obecność majestatycznych szczytów, takich jak Everest, Lhotse, Nuptse i Ama Dablam, sprawia, że ​​każdy krok na szlaku Festiwalu Mani Rimdu jest niesamowity.