Trekking Panorama Everestu 11 dni

Dzień 2 wyprawy Everest Panorama Trek. 11 dni spędzimy na zwiedzaniu różnych miejsc w Katmandu.

Plac Durbar w Katmandu

W VIII wieku, ówczesni władcy Lićhawi założyli podstawę placu Durbar w Katmandu. Przenieśmy się do XII wieku, kiedy to Mallowie sprawowali władzę nad krajem i dołożyli wszelkich starań, aby ten fundament stał się czymś znaczącym.

Dodali wiele świątyń w okolicy, zbudowali pałac królewski (Pałac Hanuman Dhoka) i dodali ogrody. Była to znacząca zmiana w stosunku do poprzedniego pokolenia.

W tamtych czasach Nepalem rządzili Mallowie, należący do kasty Newarów. Architektura Newarów przeżywała wówczas rozkwit, ponieważ byli oni kastą króla ówczesnego Nepalu, a ich kultura i tradycja rozwinęły się i do dziś są dobrze zachowane w dolinie Katmandu. Jednym z nich jest plac Durbar w Katmandu.

Budynki kompleksu reprezentują typową architekturę w stylu pagody, natomiast główny pałac jest w całości utrzymany w stylu newarskim. Szczegółowa stolarka drzwi i okien to jedna z cech architektury newarskiej.

W kompleksie znajduje się ponad 50 różnych świątyń, a każda z nich ma swoje znaczenie religijne. Świątynie Taleju, Jagannath, Kasthamandap i inne to jedne z najważniejszych świątyń w kompleksie, oczywiście pod względem religijnym.

Klasztor Kapan

Duet, Lama Thubten Zopa Rinpocze i Lama Thubten Yeshe, są uznawani za budowniczych klasztoru Kopan. Obaj byli uchodźcami, którzy uciekli z Tybetu i dotarli aż do Katmandu w 1959 roku.

Nawet gdy ich życie wywróciło się do góry nogami, ich jedyną misją było zachowanie tradycji buddyzmu tybetańskiego. Mogli to zrobić tylko poprzez założenie ośrodka monastycznego w Katmandu, które już wtedy tętniło życiem.

Ich wytrwałość dała początek Fundacji na rzecz Zachowania Tradycji Mahajany, której efektem była budowa obecnego klasztoru Kopan, pierwszego projektu fundacji. Jak widać, klasztor Kopan nawiązuje do tradycyjnej architektury tybetańskiej.

Ponad dekadę po inauguracji klasztor Kopan rozpoczął coroczne wydarzenie, podczas którego wierni brali udział w miesięcznym programie medytacyjnym, skupiającym się na naukach Lam Rim i buddyzmie tybetańskim. Turyści zagraniczni, którzy przyjeżdżają do Nepalu w poszukiwaniu spokoju, często biorą udział w tym programie lub przynajmniej odwiedzają klasztor.

W przeciwieństwie do większości klasztorów, w których żyją tylko mnisi lub mniszki, klasztor Kopan łączy w sobie obydwie te grupy; obecnie mieszka tam ponad 380 mnichów i ponad 350 mniszek. W lokalnej społeczności klasztor słynie z organizowania działań na rzecz czystszych i zdrowszych warunków życia.

Muzeum Pałacu Narayanhiti

Nazwa Narayanhiti pochodzi od imienia hinduskiego boga „Narayana”, uważanego za inkarnację Pana Bisznu, oraz newarskiego słowa „Hiti”, które oznacza „wylew”. Zatem nazwa Narayanhiti odnosi się do świętego miejsca, które było związane z Panem Narayanem.

Pałac Narayanhiti został zbudowany w 1886 roku z inicjatywy ówczesnego premiera Nepalu, Bira Sumshera. Przez lata, aż do końca rządów króla Prithivi Bir Bikram Shaha, pałac ten pełnił funkcję pałacu królewskiego.

Obecny budynek został jednak wzniesiony przez króla Mahendrę Bir Bikrama Shaha, który zlecił przeprojektowanie go amerykańskiemu architektowi Benjaminowi Polkowi. Dlatego budynek ma nowoczesny charakter, a jednocześnie zachowuje tradycyjną nepalską architekturę.

Wnętrza budynku nawiązują do późnej epoki wiktoriańskiej, a drewniana część zachowała szczegółową architekturę Newari. Sala recepcyjna i główna sala tronowa to najlepiej zaprojektowane pomieszczenia w budynku. Żyrandole, misterne i stylowe meble oraz wysokie dachy w stylu pagody czynią je wyjątkowymi wśród innych pałaców w Katmandu.

Ogród Marzeń

Uciekając od upału gwarnych ulic, wejdziemy do Ogrodu Marzeń, który jest jedną z nowych atrakcji w Katmandu, nie tyle niedawno wybudowanym, co niedawno odnowionym, by sprostać obecnym trendom.

Pierwszy fundament tego ogrodu został założony przez cesarza Shumshera Ranę pod koniec lat dwudziestych XX wieku. Wówczas nosił on nazwę „Ogród Sześciu Pór Roku”, ponieważ jego tematyka nawiązywała do sześciu głównych pór roku w Nepalu.

Zaprojektowany przez Kishora Narsingha ogród zajmuje powierzchnię 4 akrów i składa się z sześciu chat, które mają symbolizować sześć pór roku. Projekt ogrodu łączy w sobie cechy ogrodnictwa zachodniego i nepalskiego.

Znajdują się tu rośliny i sprzęty, które nie są zazwyczaj używane w nepalskich ogrodach, co nadaje im wyjątkowego charakteru. Dziedzińce, fontanny w stylu europejskim i budki dla ptaków dodają ogrodowi uroku.

Po śmierci cesarza Shumshera ogród popadł w stan zaniedbania. Okazało się, że tylko jego autorytet utrzymywał go przy życiu, a nikt się nim tak naprawdę nie opiekował. Przenieśmy się do 2007 roku, kiedy to miejsce przemianowano na „Ogród Marzeń” i ponownie otwarto dla zwiedzających.

Władze lokalne podjęły wysiłki na rzecz jego odbudowy, a rząd austriacki zaoferował wsparcie finansowe.

Dziś Ogród Marzeń to modne miejsce. Setki osób odwiedzają go codziennie i spędzają godziny, podziwiając piękne rośliny, kwiaty i ptaki.

Złota świątynia

Koncepcja tej świątyni pojawiła się po raz pierwszy w XII wieku. Budowę rozpoczęto wkrótce potem, ale obecny budynek powstał w 12 roku. Został wzniesiony na zlecenie króla Bhaskara Varmana i od tamtej pory jest miejscem kultu wyznawców buddyzmu.

Styl architektoniczny świątyni ponownie nawiązuje do Newari, zwieńczony trzypiętrową pagodą. Iglica wykonana jest z miedzi i w świetle słońca promienieje złotą poświatą, co dało początek nazwie Złota Świątynia. Główna świątynia znajduje się w centrum i jest poświęcona Buddzie Siakjamuniemu.

W świątyni znajduje się srebrny posąg Buddy pokryty ornamentami, a także 800-letni zwój buddyjski, zawierający informacje o różnych naukach. Jak można się spodziewać, zwój jest bardzo delikatny, ponieważ przetrwał wiele wieków.

Wysoko wykwalifikowani rzemieślnicy otrzymali zadanie przywrócenia mu pierwotnej faktury. Podczas festiwali mnisi z okolicznych regionów recytują mantry zawarte w zwoju.

Aby umożliwić młodzieży uczestnictwo w praktykach religijnych, Złota Świątynia wybiera chłopca poniżej 12 roku życia na stanowisko najwyższego kapłana świątyni na miesiąc. Towarzyszy mu młody mężczyzna lub inny nastolatek, który wypełnia swoje codzienne obowiązki.

Uwaga: Do odwiedzenia niektórych miejsc potrzebne są bilety, które nie są częścią naszego pakietu Everest Panorama Trek 11 Days.

Czynność: Zwiedzanie przez 4-5 godzin

Maksymalna wysokość: 1,324 m/4,344 stóp Katmandu

Posiłek: Śniadanie

Zakwaterowanie: 3 Star Hotel

Lot do Lukli odlatuje wcześnie rano, ponieważ popołudniowe wiatry w górach przynoszą chmury, które nie sprzyjają startom i lądowaniom. Około 8:XNUMX rano opuścimy hotel i udamy się na lotnisko.

Lot trwa około 35 minut i zabiera nas na wysokość 2860 metrów nad poziomem morza w Lukli. Prywatny lot helikopterem do Lukli to również opcja, która oferuje elastyczny czas lotu i widokowy lot.

Inną opcją jest trekking do Lukli, choć nie jest zbyt popularny, ale jest to realna opcja, która pozwala na dwudniową wędrówkę do Lukli. Wędrówka rozpoczyna się w Jiri i pokonujemy kilka wiosek, zanim dotrzemy do Lukli. Ponieważ jednak ta opcja wymaga dwóch dodatkowych dni i długiego trekkingu, ludzie zazwyczaj decydują się na przelot samolotem.

Po dotarciu do Lukli rozejrzymy się dookoła, przyjrzymy się okolicy, weźmiemy sprzęt i ruszymy w drogę do Phadking. Nasi tragarze będą mieli Wasz bagaż na plecach, więc nie musicie się martwić o jego ciężar.

Z Lukli pokonamy 7.6 km, aby dotrzeć do Phakding. Ten jednodniowy trekking zajmie nam około 3 godzin. Dzisiejszy trekking nie ma żadnych podejść, a dotarcie do Phakding będzie wiązało się ze stratą 230 metrów przewyższenia.

Szlak rozpoczyna się prostą trasą przez kilka wiosek Szerpów i tarasowe pola uprawne. Przejdziemy również przez most wiszący nad rzeką Dudh Koshi.

Czynność: Lot i wędrówka przez 4-5 godzin

Maksymalna wysokość: 2,610 m/8,563 stóp. Phakding

Posiłek: Śniadanie lunch obiad

Zakwaterowanie: Domek gościnny

Czwarty dzień 4-dniowego trekkingu Everest Panorama Trek zabiera nas do słynnego Namche Bazaar, tętniącego życiem punktu Himalajów. To 11-godzinny trekking do Namche, o łącznej długości 6 km.

W przeciwieństwie do wczorajszej wyprawy, dzisiejszy szlak wiedzie przez większość czasu pod górę i będziemy pokonywać liczne mosty wiszące. Te wiszące i kołyszące się mosty są nieodłączną częścią każdej himalajskiej wyprawy trekkingowej.

Rozpoczynając wędrówkę, będziemy podążać w górę rzeki Dudh Koshi i kilkakrotnie przekraczać ją po solidnych mostach wiszących. Przechodząc przez Zamfute i Tok Tok, dotrzemy do Monjo, znanego również jako Jorsalle, bramy do Parku Narodowego Sagarmatha. Tam przejdziemy kontrolę zezwoleń przed kontynuacją wędrówki. Brama wejściowa jest ozdobiona tradycyjnymi buddyjskimi inskrypcjami i flagami modlitewnymi.

Park Narodowy Sagarmatha jest wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO i stanowi obszar chroniony w regionie Mount Everestu. Oznacza to, że wstęp bez licencjonowanego przewodnika jest surowo wzbroniony.

Podczas wędrówki przez park możemy mieć szansę zobaczyć dzikie zwierzęta, takie jak rzadka panda czerwona, małpy, jelenie itp. Jednym z widoków, które z pewnością zobaczysz, będzie widok na Himalaje.

Po przekroczeniu Parku Narodowego Sagarmatha dotrzemy do mostu wiszącego Tenzinga-Hillary'ego, który jest jednym z najdłuższych i najwyżej wiszących mostów w regionie. Przejście przez ten most to zdecydowanie punkt kulminacyjny dnia. Pod koniec dnia pokonamy ponad 800 metrów wysokości.

Po przejściu przez most dotrzemy do ostatniego etapu wędrówki do Namche Bazaar. Ten odcinek uważany jest za trudny, ponieważ musimy pokonać strome podejście zwane „Wzgórzem Namche”.

Wspinaczka jest trudna i trudna do pokonania, ale z odpowiednimi instrukcjami naszego przewodnika jest jak najbardziej do zrobienia. Zrobimy kilka przerw, aby odpocząć i złapać oddech.

Po przebyciu tego trudnego przejścia, kolorowe i urokliwe miasteczko Namche pozwala nam odetchnąć z ulgą, wiedząc, że teraz tylko jemy i odpoczywamy.

Czynność: Trekking trwający 5-6 godzin

Maksymalna wysokość: 3,440 m/11,286 stóp Bazar Namche

Posiłek: Śniadanie lunch obiad

Zakwaterowanie: Domek gościnny

Kluczem do uchronienia się przed chorobą wysokościową jest utrzymanie bezpiecznego tempa wędrówki, picie odpowiedniej ilości wody w trakcie marszu i branie pod uwagę dni odpoczynku.

Chociaż tak naprawdę nie musimy się martwić chorobą wysokościową, lepiej dmuchać na zimne w tak niedostępnych rejonach. Dzień aklimatyzacji pozwala naszemu organizmowi przystosować się do zmian w atmosferze i środowisku.

Położone na wysokości 3440 metrów nad poziomem morza, Namche Bazaar oferuje kilka miejsc do zwiedzania oraz kilka krótkich wędrówek aklimatyzacyjnych do pobliskich punktów widokowych. Spośród kilku opcji spędzenia dnia odpoczynku, naszym priorytetem jest wędrówka do hotelu Everest View. Jest to najpopularniejsza i najbardziej malownicza opcja.

Z Namche wyruszymy stromym szlakiem, mijając lasy sosnowe, by ostatecznie dotrzeć do hotelu Everest w około 2 godziny. Po dotarciu na miejsce będziemy mogli podziwiać rozległy, czysty i panoramiczny widok na Himalaje regionu Everestu, w tym Ama Dablam, Everest, Lhotse i inne szczyty. Wędrówka powrotna do Namche zajmie około godziny, więc łącznie zajmie nam około 3 godzin.

Inną świetną opcją jest wędrówka do wioski Thame. Jest to mniej popularna opcja, ale równie satysfakcjonująca, jak wędrówka do hotelu Everest View. Wędrówka rozpoczyna się lekkim podejściem wzdłuż rzeki Bhote Koshi w górę rzeki. Szlak jest przyjemny, a po drodze mijamy lasy sosnowe i rododendronów, gdzie przy odrobinie szczęścia możemy spotkać himalajskie bażanty.

Wioska Thame to najstarsza osada w regionie, a jej założycielem jest Tenzing Norgay Sherpa, jeden z pierwszych, którzy zdobyli szczyt Mount Everestu. Tenzing był przewodnikiem, który poprowadził Sir Edmunda Hillary'ego na szczyt Everestu, jako pierwszy, który go zdobył.

W wiosce znajduje się stuletni klasztor, w którym panuje spokojna atmosfera buddyjskich śpiewów. W sumie zajmie nam około 7 godzin dotarcie do Thame i powrót.

Wędrówka na punkt widokowy Kyangjuma to kolejna świetna opcja. To najłatwiejsza trasa aklimatyzacyjna, jaką możesz wybrać, zajmująca łącznie zaledwie 3 godziny. Szlak do Kyangjuma nie jest wcale stromy – pokonujemy zaledwie około stu metrów przewyższenia.

Z punktu widokowego można podziwiać widoki na Mount Everest, Lhotse i szczyt Ama Dablam. Na terenie punktu widokowego znajduje się kilka herbaciarni oferujących gorące napoje.

Po powrocie do Namche Bazaar będziemy mieli mnóstwo czasu na zwiedzanie miasta. Zwiedzanie rozpoczniemy od wizyty w Muzeum Kultury Szerpów. Ta placówka położona jest na szczycie wzgórza, oferując doskonały wgląd w kulturę lokalnych Szerpów.

Znajdują się tam zabytkowe eksponaty związane z pionierami alpinizmu, starożytne narzędzia Szerpów oraz próbki różnych roślin zielarskich z regionu. Do muzeum przylega galeria zdjęć prezentująca najlepsze profile Himalajów w regionie.

Kolejnym przystankiem jest lokalny klasztor w Namcze. Klasztor Namcze, w którym obowiązują nauki Muzeum Tybetańskiego, oferuje wgląd w lokalną tradycję. Oprócz tego, że jest miejscem modlitwy, mieszka tam również kilku mnichów, którzy poświęcili swoje życie buddyzmowi. To relaksujące miejsce do odwiedzenia, z dala od tętniącego życiem miasta Namcze.

Czynność: Wędrówka trwająca 3-4 godziny

Maksymalna wysokość: 3,440 m/11,286 XNUMX stóp Bazar Namcze

Posiłek: Śniadanie lunch obiad

Zakwaterowanie: Domek gościnny

Szósty dzień 6-dniowego trekkingu Everest Panorama to długi dzień trekkingu, ponieważ pokonujemy dystans 11 km. Z Namche Bazaar na wysokości 10 metrów szlak wiedzie płaską ścieżką przez około 3440 godziny, aż dotrzemy do stromego zejścia do rzeki Dudh Koshi. Zejdziemy około 2 metrów, mijając las rododendronów i sosen. Szlak może być czasami błotnisty, więc uważaj, gdzie stąpasz.

Schodzenie w dół oznacza również konieczność wzniesienia się, aby odzyskać utraconą wysokość. W większości przypadków konieczne jest pokonanie dwukrotnie większej wysokości.

Po dotarciu do dorzecza rzeki Dudh Koshi dotrzemy do Phungi Thenga (3250 m n.p.m.), gdzie zatrzymamy się na lunch. Po obiedzie przejdziemy przez wiszący most nad rzeką Dudh Koshi.

Czasami te mosty są pełne jaków i innych zwierząt przechodzących w kolejce; w takich momentach należy zejść na bok i pozwolić im przejść, zanim wejdzie się na most. Czasami tragarze z ogromnym ładunkiem towarów robią to samo.

Po przejściu mostu wiszącego czeka nas wyczerpujące podejście do Tengboche. To ostatni etap dzisiejszej wędrówki, liczący około 4 km i pokonujący 617 metrów przewyższenia. Ten odcinek z pewnością wystawi na próbę Twoją wytrzymałość i ogólną sprawność fizyczną.

Na końcu wspinaczki dotrzemy do Tengboche, położonego na wysokości 3867 metrów.

Czynność: Trekking trwający 5-6 godzin

Maksymalna wysokość: 3,860 m/12,664 stóp Tengboche

Posiłek: Śniadanie lunch obiad

Zakwaterowanie: Domek gościnny

Gdy poranna modlitwa wypełni powietrze relaksującą atmosferą, zjemy śniadanie i przygotujemy się na dzień zejścia. Siódmy dzień 7-dniowego trekkingu Everest Panorama to nasz pierwszy dzień zejścia, podczas którego będziemy wracać do Khumjung.

Opuszczając Tengboch, najpierw zejdziemy do Phungi Tenga, tracąc ponad 600 metrów wysokości. Stamtąd przekroczymy rzekę Dudh Koshi po moście wiszącym i dotrzemy do drogi do wioski Sanasa, odbiegającej od naszej pierwotnej trasy.

Szlak prowadzi teraz pod górę przez wiele godzin, aż docieramy do Sanasy położonej na wysokości 3600 metrów. Jest to popularna wioska w regionie, gdyż przebiega tam trasa trekkingowa do jeziora Gokyo i standardowy trekking do bazy pod Mount Everestem.

Z Sanasy podążymy szlakiem EBC i udamy się do wioski Khumjung. Połączenie podejść i zejść prowadzi nas do przełęczy Mong La, wspaniałego punktu widokowego na wysokości 3975 metrów nad poziomem morza.

Punkt widokowy zdobią flagi modlitewne i czorteny. Po krótkiej przerwie zejdziemy w dół, aż dotrzemy do szlaku wiodącego w górę, który zaprowadzi nas do Khumjung.

Wieś Khumjung to jedna z największych osad w regionie. Znajduje się u podnóża szczytu Khumbila, a tradycyjne kamienne domy są niezwykle urokliwe. W wiosce znajduje się również szkoła, co jest rzadkością w większości odległych wiosek.

Szkoła Hillary'ego została zlecona przez Sir Edmunda Hillary'ego po jego udanej wspinaczce na Mount Everest. Od tamtej pory szkoła działa, zapewniając edukację dzieciom z Himalajów.

Czynność: Trekking trwający 5-6 godzin

Maksymalna wysokość: 3,790 m/12,434 stóp. Khumjung

Posiłek: Śniadanie lunch obiad

Zakwaterowanie: Domek gościnny

Ósmy dzień 8-dniowego trekkingu Everest Panorama Trek zabiera nas z powrotem do Namche Bazaar, a ostatecznie do Monjo. Trekking rozpoczyna się zejściem do Namche Bazaar, skąd roztaczają się piękne widoki na szczyty Kongde Ri i Thamserku.

Z Namche szlak ponownie schodzi w dół, zabierając nas z alpejskiej roślinności w rejon subalpejski. Podążając w dół rzeki Dudh Koshi, przekroczymy ją raz przy moście wiszącym Hillary, aby dotrzeć do Monjo.

Czynność: Trekking trwający 4-5 godzin

Maksymalna wysokość: 2,835 m/9,301 stóp Monjo

Posiłek: Śniadanie lunch obiad

Zakwaterowanie: Domek gościnny

Dzień 9. 11-dniowego trekkingu Everest Panorama to ostatni dzień trekkingu. Z Monjo zejdziemy do Lukli, co zajmie nam około 5 godzin i pokonamy dystans 13 km. Do końca dzisiejszego trekkingu stracimy 420 metrów wysokości.

Czynność: Trekking trwający 4-5 godzin

Maksymalna wysokość: 2,860 m/9,383 stóp Lukla

Posiłek: Śniadanie lunch obiad

Zakwaterowanie: Domek gościnny

Po tygodniu spędzonym w górach Everestu wrócimy do Katmandu samolotem. Koniecznie rzućcie ostatnie spojrzenie na szczyty Everestu z samolotu.

Czynność: Lataj przez 35 minut

Maksymalna wysokość: 1,324 m/4,344 stóp Katmandu

Posiłek: Śniadanie

Zakwaterowanie: 3 Star Hotel

Dzień 11 jest oficjalnie ostatnim dniem 11-dniowej wyprawy Everest Panorama Trek. Zjemy tam ostatnie śniadanie, zakończymy wszelkie niezamknięte transakcje i odwieziemy Cię na międzynarodowe lotnisko Tribhuvan.

Posiłek: Śniadanie